Wie is Ronnyron?

Ik zal zo ongeveer 7 jaar oud geweest zijn toen er plots een orgeltje op mijn kamer stond, van het merk Bontempi overigens. Daarop kon ik naar hartenlust experimenteren, en dat deed ik volgens mij dan ook dagelijks.

Ik had als kind een wekkerradio (ik was er maar wát trots op!), en daarop luisterde ik bij het slapengaan naar de Duitse zender WDR4. Vele Duits- en Engelstalige hits uit de jaren 60 en 70 kwamen en komen op die zender voorbij, en vormden puik naspeelmateriaal.

De interesse voor muziek was gewekt, en AVMO- en solfègeonderwijs volgden, samen met trompetles. Mijn broer Bert had accordeonles, dus er was een accordeon in huis. Hij gaf mij een globale uitleg van de werking, waarna ik regelmatig oefensessies hield om meer dingen uit te pluizen. Zo leerde ik al redelijk jong bassen te spelen in combinatie met pianotoetsen.

De harmonie van Eygelshoven was toen mijn ‘core business’, later nog aangevuld met het fanfarecorps van carnavalsvereniging Burgerlust. Dat lidmaatschap hield ik aan toen ik in Nijmegen ging studeren. Maar ook mijn eerste coverband had ik als keyboarder al gauw te pakken: bij de formatie “Que Pasa” was ik in goed muzikaal gezelschap beland.

In Nijmegen speelde ik in de formatie “Call the Cops”, die zo heette omdat bij het eerste optreden meteen drie politiewagens kwamen aanstormen, al bij het derde nummer. Wellicht een slecht idee om op een balkon in een studentenwijk op te treden! In deze periode leerde ik, met wat tips en trucs, gitaar en basgitaar spelen.

Aan alles kwam een einde, en ik moest in militaire dienst. Daar had ik het geluk dat ik bij het tamboerkorps K.M.K. mocht musiceren, als eerste trompettist.

Na dit ontspannen jaar en enkele kortstondige bandlidmaatschappen kwam ik terecht bij de Top 100-formatie “Courage”, waar ik ongeveer 6,5 jaar heb gediend. Met Courage heb ik tussen de 400 en 500 optredens in binnen- en buitenland geabsorbeerd. Naast keyboard ben ik in deze formatie ook de tweede en derde stem gaan zingen.

In die periode kocht ik van mijn oom Sjaak mijn eerste steirische harmonika, een 5-rijig type “Otto Davids” (deze mijnheer is ons helaas inmiddels ontvallen, overigens). In de keuken van mijn toenmalige hutje op de Bossen in Eygelshoven heb ik mij het spelen op dit instrument binnen een paar maanden eigen gemaakt.

Uiteindelijk werd het tijd voor wat anders. Na een jaartje pauze en bedenktijd kwam de band “die Anseltaler” op mijn pad, die we al vrij snel hebben omgedoopt tot het meer bij de tijd passende “Anseltaler Party Express”. Het was een prima tijd, waarin naar schatting zo’n 750 optredens plaatsvonden, veelal in de Achterhoek. In deze tijd rijpte ook het plan voor mijn huidige act: Ronnyron.

Met wat vertraging, omdat een opvolger moeilijk te vinden bleek, was op 12 juli 2014 mijn vertrek bij de band een feit, en begon eindelijk dit avontuur.